Wat me op viel toen ik mijn eerste architectuur trainingen ging volgen was dat ze niet over architectuur gingen. Het waren leerzame trainingen, ik heb er veel handvatten gekregen over hoe je tot een goede architectuur kunt komen. Over de architectuur zelf wordt echter weinig gesproken. Gelukkig zijn er trainers die hun eigen ervaringen en inzichten met je willen delen in zo’n training maar de focus ligt toch vooral op de methodische kant van architectuur. Natuurlijk is de inhoudelijk kant van architectuur afhankelijk van het domein waarover deze gaat, het type onderneming, de omvang van de IT, de legacy en de ambities van een organisatie. Er is niet één antwoord op de vraag hoe een architectuur eruit zou moeten zien. En toch … het heeft me al die jaren niet losgelaten dat er toch op zijn minst een aanzet tot een antwoord zou moeten zijn. Hier volgt de poging uit 2020 om vanuit mijn kennis en ervaring zo’n aanzet te geven.
Publicaties
Op deze pagina vind je de IVO-publicaties. Ze beschrijven de Informatie Verwerkende Organisatie (IVO) als fundament onder moderne enterprise architectuur. De kern is helder: organisaties functioneren omdat ze informatie ontvangen, duiden, verwerken, vastleggen en uitwisselen.
De publicaties maken zichtbaar waarom “business” en digitale verwerking niet los van elkaar bestaan. Wie ze toch scheidt, creëert een bestuurlijke fictie. Die fictie wordt later duur betaald, in complexiteit en onverklaarbare keuzes.
Deze reeks vormt de basis voor MIA. In de Moderne Informatie-architectuur is de IVO niet vervangen, maar toegepast en doorontwikkeld. De nadruk verschuift van oplossingen naar informatie als bestuurlijk object: samenhang, betekenis, hergebruik en uitlegbaarheid.
Download de publicaties of lees de web-versies, en gebruik ze als begrippenkader. Niet om een methode te volgen, maar om betere vragen te kunnen stellen.
Waarde creatie
De IVO-publicaties zijn geen verzameling meningen. Ze zijn een doorlopende redenering over één stelling: informatie is de echte productielijn van de organisatie. Processen zijn belangrijk, maar secundair. Zonder grip op informatie ontstaan schijnzekerheid, stapeling van tooling en bestuurlijke blindheid.
Wat je hier vindt
De publicaties werken de IVO uit als architectuurgrondslag. Ze laten zien hoe een organisatie in essentie een informatieverwerkend geheel is. Niet omdat dat “handig” klinkt, maar omdat elke dienst, beslissing en verantwoording uiteindelijk op informatie steunt.
Je leest onder meer:
waarom “business versus IT” een misleidend frame is en de kloof in stand houdt
hoe functionele gebieden in de informatievoorziening orde scheppen zonder in oplossingen te vervallen
waarom data zonder context ruis blijft, en informatie zonder eigenaarschap stuurloos wordt
hoe pragmatische Excel-ketens structureel risico introduceren: oncontroleerbaar, persoonsafhankelijk, slecht uitlegbaar
De brug naar Moderne Informatie-architectuur
Deze IVO-teksten zijn de basis voor MIA. Maar “basis” betekent niet dat alles hetzelfde blijft. MIA is geen herverpakking. Het is een verplaatsing van het zwaartepunt.
In MIA wordt de IVO toegepast en doorontwikkeld tot een expliciet informatie-centrische architectuur. Dat vraagt om andere discipline:
van “data opslaan” naar persistentie waardig beheren
van losse registraties naar samenhangende informatie-eenheden
van technische oplossingen naar bestuurlijke uitlegbaarheid en transparantie
Hier zit de kern: als je informatie niet kunt uitleggen, kun je je organisatie niet sturen. Dan stuur je op aannames.
Hoe je dit het best gebruikt
Lees de publicaties als één geheel. Neem ze mee in gesprekken over governance, hergebruik en verantwoording. En toets elk initiatief op één vraag: welke informatiepositie bouwen we hier, en kunnen we die later nog verantwoorden?