📘 MIA Begrippenlijst

Relatie tussen twee objecten waarbij een object (vaak een meting, waarneming, of actuele toestand) niet overeenstemt met een ander object (de norm, standaard, verwachting of referentiewaarde).

Structureel verband waarbij object A de noodzakelijke fundering, bron, voorwaarde of grondslag vormt voor het ontstaan, de definitie, of het functioneren van object B.

Structurele, hiërarchische relatie tussen twee objecten, waarbij het ene object (de container of het geheel) een of meer andere objecten (de inhoud of delen) in zich draagt, omsluit of beheert.

Ruimtelijke relatie tussen twee objecten, waarbij het ene object (A, het onderwerp) zich aan de oppervlakte, op een specifieke locatie, of in een bepaalde toestand van het andere object (B, de referent) bevindt.

Regels voor de aggregatie van een samengesteld dataobject.

Structureel verband waarbij het ene object (A) de essentiële eigenschappen, structuur, gedrag of waarden van het andere object (B) vastlegt, bepaalt of beperkt.

Structurele samenhang waarbij het ene object (de eigenschap of het attribuut) een inherent kenmerk, waarde, toestand of kwaliteit beschrijft van het andere object (het entiteit-object of de drager).

Afhankelijkheid waarbij één object (de cliënt) de functionaliteit, methoden of data van een ander object (de leverancier) nodig heeft om een bepaalde taak uit te voeren.

Structurele, afhankelijke of contextuele relatie tussen twee objecten, waarbij de eigenschappen, structuur, gedrag of betekenis van een doelobject (object A) worden vastgelegd, beheerd of beperkt door een bronobject (object B, de context of container).

Structurele of functionele relatie tussen twee objecten, waarbij het ene object (A) op een directe of indirecte wijze is verbonden, geassocieerd of afhankelijk is van het andere object (B).

Formele, administratieve of juridische koppeling tussen twee objecten, waarbij het eerste object is vastgelegd, gedocumenteerd of ingeschreven in het tweede object.

Conceptuele of structurele afhankelijkheid, waarbij een bronobject (object A) wordt uitgedrukt, gevisualiseerd, opgeslagen of gemodelleerd binnen een doelobject of medium (object B).

Structurele relatie tussen twee objecten of klassen, waarbij het ene object (het "geheel" of "eigenaar") een ander object (het "deel" of "eigendom") bezit, bevat of gebruikt.

Structureel verband tussen twee objecten (of entiteiten), waarbij het eerste object (het herbruikbare onderdeel) zodanig is ontworpen, gestructureerd of gedocumenteerd, dat het zonder significante aanpassingen opnieuw kan worden toegepast in de context, structuur of levenscyclus van een tweede, groter of ander object (de context).

Hiërarchische relatie die wordt gebruikt om overerving of specialisatie in informatiemodellering aan te duiden.

Optionele aggregatie relatie tussen twee objecten als een structureel verband waarbij het ene object (de container) in staat is om het andere object (het deel) te bevatten, maar dit niet noodzakelijkerwijs doet.

Mogelijke, niet-deterministische causale relatie (oorzaak-gevolgrelatie) tussen twee objecten, begrippen of gebeurtenissen.

Voorwaardelijke, optionele of mogelijke specialisatie/associatie die aangeeft aan dat een object niet noodzakelijkerwijs, maar wel eventueel of in bepaalde omstandigheden de eigenschappen of de rol van een ander object aanneemt.

Dynamisch, creatief of emergerend proces, waarbij het ene object (A) de structurele gestalte, definitie of concrete realisatie van het andere object (B) bepaalt, beïnvloedt of tot stand brengt.

Causaal verband (oorzaak-gevolgrelatie), waarbij het eerste object (de oorzaak) een verandering, actie of toestand teweegbrengt in het tweede object (het gevolg).

Relationele eigenschap (associatie) tussen twee objecten, waarbij het ene object (de leverancier/bron) een output, resultaat, product of dienst produceert en beschikbaar stelt aan het andere object (de ontvanger/bestemming).

Structurele, hiërarchische relatie tussen twee objecten, waarbij het ene object (het deel) deel uitmaakt van een groter geheel (het geheel).

Structureel, vaak fysiek of logisch, verband waarbij het eerste object (het inhoudsobject) zich bevindt binnen de grenzen of opslaglocatie van het tweede object (de container of bron).

Structureel verband waarin het ene object (de presentator/representatie) de inhoud, betekenis of structuur van het andere object (het onderliggende object/concept) zichtbaar, toegankelijk of bruikbaar maakt voor een gebruiker of systeem.

Perceptuele of formele relatie tussen twee objecten, waarbij het ene object (A) wordt waargenomen of beschreven in de hoedanigheid van het andere object (B), ongeacht of B de werkelijke, fundamentele aard van A is.

Semantische relatie tussen twee objecten waarbij het ene object de specificatie, het gedrag of de functionaliteit implementeert die door het andere object is gedefinieerd.

Structureel, vaak administratief of functioneel verband, waarbij het ene object (de registrator of bron) informatie, kenmerken of gebeurtenissen van het andere object (het registratieobject of doel) vastlegt en beheert.

Koppelingen naar (informatie)objecten die een relatie hebben met het actieve object.

Subset van de metadata die relevant is voor de Informatie-index.

Structureel, semantisch verband waarbij het ene object (de representatie) in de plaats treedt van, verwijst naar, of betekenis geeft aan het andere object (het representandum of de werkelijkheid).

Structurele, hiërarchische relatie tussen twee objecten waarbij het ene object (de subklasse of het subtype) een specifiekere of verfijndere versie is van het andere object (de superklasse of het supertype).

Hiërarchische of organisatorische verhouding, waarbij het ene object (A) de ordening, de samenstelling of de vormgevende regels van het andere object (B) bepaalt.

Objecten die dezelfde of nagenoeg dezelfde betekenis hebben binnen een bepaalde context.

Structureel verband tussen twee objecten of concepten, waarbij het ene object (de bron of het abstracte idee) wordt verfijnd, gespecificeerd, of operationeel gemaakt binnen het andere object (de uitwerking of het detailniveau).

Hiërarchisch verband (ondergeschiktheid) of een classificatie tussen twee objecten, concepten of entiteiten. Het betekent dat het eerste object (het specifieke) wordt gecategoriseerd als een onderdeel, type of subgroep van het tweede object (het algemene).

Structureel verband tussen twee objecten, waarbij het ene object (het input-object of de bron) een kwalitatieve, fysieke of digitale wijziging ondergaat door toedoen van een ander object (het output-object of product).

Structureel verband waarbij het eerste object (bijv. een product, entiteit, of specificatie) in overeenstemming is met, of voldoet aan de eisen, normen, regels of criteria van het tweede object (bijv. een standaard, vereiste, of model).

Classificatie- of specialisatieverhouding, waarbij het eerste object een specifieke instantie of soort van het tweede, meer omvattende concept is.

Structureel verband of functionele interactie tussen twee objecten, waarbij het ene object (A) een ander object (B) gebruikt, aanroept of nodig heeft om zijn eigen functie te vervullen.

Passieve, transformationele of actiegerichte relatie tussen twee objecten. Het geeft aan dat het eerste object (het onderwerp/object) een actie, bewerking of transformatie ondergaat, uitgevoerd door het tweede object (de agent/verwerker).